حضرت امام صادق علیه السلام : هرگاه خداوند خیر بنده ای را اراده کند او را نسبت به دنیا بی رغبت می کند و بر دین دانایش می گرداند و عیب هایش را به او می نمایاند      
کد خبر: ۲۶۲
تاریخ انتشار: ۲۱ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۱۶
افراد دچار جنون دزدی از آسیب جدی در توانایی­های شغلی و اجتماعی رنج می­برند. جنون دزدی ممکن است به درمان شناختی رفتاری و دارو درمانی­های مختلف (لیتیوم، ضدصرع و آنتاگونیست­های افیونی) واکنش نشان دهد.
اخبار معاصر: افراد دچار جنون دزدی از آسیب جدی در توانایی­های شغلی و اجتماعی رنج می­برند. جنون دزدی ممکن است به درمان شناختی رفتاری و دارو درمانی­های مختلف (لیتیوم، ضدصرع و آنتاگونیست­های افیونی) واکنش نشان دهد.

به علت نادر بودن اختلال گزارش­های درمانی به موارد انفرادی یا گروه­های کوچکی از موارد محدود می­شود. اصولاً روان­درمانی بینش­ گرا و روان­کاوی بسته به انگیزه­ی بیمار می­تواند موفقیت آمیز باشد اما در مواردی که بیمار دچار احساس گناه و شرم است به دلیل انگیزه­ی قوی برای تغییر رفتار، روان­درمانی بینش­گرا کمک­ کننده است.

مداخلات رفتاری از جمله حساسیت­ زدایی تدریجی، شرطی­ سازی اجتنابی و ترکیبی از شرطی­ سازی اجتنابی و تغییر وابستگی­ های اجتماعی می­تواند در بهبود اختلال تاثیرگذار باشد. در روش حساس­ سازی ناآشکار به درمان جو آموزش داده می­شود که هر زمان وسواس دزدی کردن ظاهر شد، تصاویر ذهنی آزاردهنده را مجسم کند. و در تکنیک توقف فکر، به موجب آن بحران­های درونی شدید  مقاومت در برابر فکر کردن به رفتار دزدیدن، به فرد اجازه داده نمی­شود این میل را دنبال کند.

در دارو درمانی اختلال جنون دزدی موفقیت­ هایی دیده شده است. فلوکستین و فلووکسامین که مهارکنندگان بازجذب اختصاصی سروتونین است در درمان اختلال جنون دزدی مفید است،

همچنین گزارش­هایی از درمان موفقیت­ آمیز با دارو­های سه­  حلقه­ ای، ترازودون، لیتیوم، والپروآت، نالتروکسون و درمان با تشنج الکتریکی وجود دارد.

سبب­ شناسی اختلال جنون دزدی

علیرغم این­که اختلال جنون دزدی تاریخچه طولانی دارد، درک نسبتاً کمی در زمینه­ ی ویژگی­های کلی، سبب­ شناسی اختلال جنون دزدی و رنج­های بدنبال آن وجود دارد. در حالی­که افراد دچار جنون دزدی یک ناتوانی در مقاومت در برابر میل­ شان به بلند کردن جنس را گزارش می­کنند. سبب شناسی این رفتار غیرقابل کنترل، واضح نیست.

عوامل زیستی

بیماری­های مغزی و کم­ توانی ذهنی با جنون دزدی در ارتباط است. نشانه­ های عصبی موضعی، آتروفی قشری و بزرگ شدن بطن­های جانبی در برخی بیماران همچنین اختلالات متابولیسم مونوآمین، به­ خصوص سروتوونین از جمله عوامل زیستی دخیل در ایجاد اختلال جنون دزدی است. بدکارکردی سروتونرژیک در قشر پیش­ پیشانی به­ عنوان پایه ضعیف در تصمیم­ گیری در افراد دچار جنون دزدی فرض شده است. در یک مطالعه انتقال دهنده­­ های عصبی سرتونین در ۲۰ بیمار دچار جنون دزدی بررسی شد. ارزیابی تعدادی از انتقال­ دهنده­ های صفحه ۵-HT از طریق چسباندن ۳H- پاروکستین صورت گرفت که سطح پایین­تری در آزمودنی­های دچار جنون دزدی در مقایسه با گروه کنترل دیده شد که بیانگر برخی از بدکارکردی­های سرتوژنیک است.

گزارش­های موردی و مطالعات تصویربرداری عصبی، علائم دیگری را به عنوان سبب­ شناسی احتمالی برای جنون دزدی فراهم کردند. آسیب به مدار orbito-frontal – زیر قشری مغز در جنون دزدی گزارش شده است. فنون تصویربرداری عصبی، کاهش ماده سفید ساختارهای کوچک را در نواحی شکمی- میانی مناطق پیشانی مغز در مقایسه با گروه کنترل نشان داد. این تصاویر با یافته­ های افزایش تکانشگری در افراد دچار جنون دزدی سازگارند. این مطالعات، همچنین از این فرضیه که حداقل برخی از افراد دچار جنون دزدی ممکن است قادر به کنترل تکانه­ هایشان برای دزدی نباشند حمایت می­کند. تصویربرداری­ های بیشتر و ارزیابی­ های عصب­ روان­شناختی در یک نمونه بزرگ می­تواند کمک به شفاف­ سازی سبب­ شناسی این اختلال کند.

عوامل روانی­- اجتماعی

از جمله عوامل روانی-اجتماعی در اختلال جنون دزدی استرس است، علایم جنون دزدی در مواقع استرس عمده مانند فقدان عزیزان، جدایی و پایان روابط با اهمیت ظاهر می­شود. روانکاوان بر روی ابراز تکانه­ های پرخاشگری در جنون دزدی تاکید می­کنند و برخی نیز جنبه­ های لیبیدویی را مطرح کرده­ اند. آن­هایی که روی نمادگری تاکید می­کنند، معتقدند نفس عمل، شی دزدیده شده و قربانی عمل دزدی معانی خاصی دارند.

  عوامل  خانوادگی و ژنتیکی

بررسی عوامل  خانوادگی و ژنتیکی نشان می­دهد که ۷% بستگان درجه اول این بیماران به اختلال وسواسی جبری مبتلا بودند و همچنین میزان بالاتری از اختلالات خلق نیز در میان اعضای خانواده­ی آن­ها گزارش شده است.

سیر و پیش­ آگهی اختلال جنون دزدی

این اختلال ممکن است در دوران کودکی آغاز شود اما عموماً در اواخر نوجوانی شروع می­شود و معمولاً در زنان حدود ۳۵ سالگی و در مردان حدود ۵۰ سالگی تظاهر می­کند و زنان بیشتر از مردان برای درمان مراجعه می­کنند اما در عوض مردان بیشتر از زنان راهی زندان می­شوند. سیر اختلال نوسان دار و معمولاً مزمن است. بیماران ممکن است در فواصل دوره­ ها که ممکن است هفته­ ها یا ماه­ ها طول بکشد، بدون علامت باشند و میزان بهبود خودبخودی این اختلال نامشخص است. پیش­ اگهی اختلال با درمان خوب است ولی معدودی از بیماران به میل خود در پی درمان برمی­آیند.

همه گیرشناسی و اختلالات روانپزشکی همراه با اختلال جنون دزدی

یک مطالعه­ ی اخیر از بیماران روانپزشکی بستری با اختلالات چندگانه (نمونه=۲۰۴) نشان داد که ۸/۷% (نمونه=۱۶) آن­ها، نشانه­ های لازم که بیانگر تشخیص جنون دزدی است را نشان می­دهند و ۳/۹% (نمونه=۱۹) آن­ها یک طول عمر تشخیص جنون دزدی را نشان می­دهند.

 مطالعه ۱۰۲ بیمار بزرگسال بستری با دامنه­ ی متنوعی از اختلالات روانپزشکی ثابت کرد که ۸/۸% (نمونه=۹) از جنون دزدی رنج می­برند. از آن­جا که در صد مشابهی در جوانان و بزرگسالان دیده می­شود، این امکان مطرح می­شود که جنون دزدی ممکن است یک اختلال مزمن باشد که قابل درمان نیست. این یافته توسط مطالعات کمی تایید شد.

بدون داده­ های همه ­گیرشناسی درصد درصد زنان و مردان دچار جنون دزدی ناشناخته می­مانند. برخی معتقدند که تعداد زنانی که برای درمان جنون دزدی مراجعه می­کنند بیشترند چون مردان احتمال دارد که به خاطر بلند کردن جنس از مغازه به زندان فرستاده شوند، اما به­طورکلی اختلال جنون دزدی به­ طورمعمول در اواخر جوانی و یا اوایل بزرگسالی آغاز می­شود.

بهرحال در مورد ابعاد جنسیتی جنون دزدی پژوهش­ های کمی صورت گرفته است. یک مطالعه نشان داد که مردان دچار جنون دزدی احتمال دارد که یک آسیب در تاریخچه تولد آن­ها باشد. مردان دچار جنون دزدی همچنین رنج کمتری را نسبت به اختلالات همخوان مانند اختلال خوردن یا اختلال دوقطبی می­برند اما آن­ها سطوح بالاتری از نابهنجاری جنسی که هم زمان رخ می­دهد را نشان می­دهد..در هر دو گروه مردان و زنان دچار جنون دزدی، طول عمر اختلالات روانپزشکی  همراه با آن، اختلالات کنترل تکانه (۲۰%-۴۶%)، مصرف مواد (۲۳%-۵۰%) و اختلالات قطبی (۴۵%-۱۰۰%) همراهند.

 اختلالات شخصیت هم در جنون دزدی دیده می­شوند. یک مطالعه که شامل ۲۸ نفر دچار جنون دزدی بود نشان داد که ۱۲ نفر (۹/۴۲) براساس ملاک­های DSM-3-R حداقل یک اختلال شخصیت دارند، ۲ نفر (۳/۱۴%) دو اختلال شخصیت دارند، پارانویید (۹/۱۷%)، مرزی (۳/۱۰%) و اسکیزویید (۷/۱۰%) شایع­ترند.

افراد دچار جنون دزدی از آسیب­ های جدی در کارکردهای اجتماعی و شغلی رنج می­برند. آسیب­های کارکردی که افراد دچار جنون دزدی تجربه می­کنند به حدی نیست که موجب گزارش کیفیت زندگی پایین شود. در یک مطالعه که به­ صورت سیستماتیک و با استفاده از یک ابزار سنجش روانی درست (مصاحبه کیفیت زندگی)، کیفیت زندگی ارزیابی شد، بیماران دچار جنون دزدی در مقایسه با نمونه بزرگسالان غیربالینی رضایت از زندگی کمتری را گزارش کردند. برخی از بیماران خودکشی را به­ عنوان ابزاری که آن­ها دزدی را متوقف کنند را گزارش کردند.

علاوه بر پیامدهای هیجانی جنون دزدی، بسیاری از بیماران دچار جنون دزدی به علت رفتارهایشان دچار مشکلات قانونی­ اند. مطالعات گزارش کردند که ۶۴% تا ۸۷% از بیماران دچار جنون دزدی تاریخچه­ ای از توقیف شدن را داشته­ اند. در حقیقت، یک مطالعه نشان داد که بیمارانی که توقیف شدن را گزارش می­کنند، بطورمیانگین در هر کدام سه مورد بود. اگرچه اکثر دزدی­ها منجر به زندان رفتن نشد، شواهد اولیه نشان داد که ۱۵% تا ۲۳% از بیماران دچار جنون دزدی، به­ خاطر دزدی از مغازه زندان را گذرانده­اند.

تاریخچه خانوادگی

داده­ها در زمینه­ ی تاریخچه خانوادگی و تاثیر ژنتیک در جنون دزدی کم است. در تنها مطالعه­ ای که تاریخچه­ ی خانوادگی را در جنون دزدی و با استفاده از یک گروه کنترل مطالعه کرد، درصد بالایی از بستگان درجه اول آزمودنی­ های دچار جنون دزدی در مقایسه با گروه کنترل از اختلال مصرف الکل رنج می­بردند. تفاوت مهم دیگری در تاریخچه­ ی خانوادگی در بین دو گروه دیده نشد. نسبت بالای اختلالات خلق، اختلالات مصرف الکل و جنون دزدی در بستگان درجه اول افراد دچار جنون دزدی گزارش شد.

انتهای پیام/
برچسب ها: درمان ، اختلال ، جنون ، دزدی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: