پیام های خود را برای انتشار می توانید در قسمت "تماس با ما" ارسال کنید      
کد خبر: ۲۲۵۸۱
تاریخ انتشار: ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۰۹:۲۶
در چنین شرایطی جهانگیری در بین تمام نامزدهای موجود از بیش از دیگران برای مردم شناخته شده است و از سوی دیگر به‌دلیل سابقه طولانی اصلاح‌طلب‌بودنش خواسته اکثریت اصلاح‌طلبان، تأمین می‌شود.
به گزارش معاصر، روزنامه شرق نوشت: اسحاق جهانگیری، معاون اول دولت، یکی از شخصیت‌هایی است که در لیست 14نفره جبهه اصلاحات ایران یا همان نهاد اجماع‌ساز قرار دارد و بعد از محمدجواد ظریف بیشترین آرای پیشنهادی اعضای این تشکل انتخاباتی را به‌دست آورده است و با این شرایط حتما یکی از مهم‌ترین گزینه‌های اصلاح‌طلبان محسوب می‌شود؛ فردی که ازقضا این روزها شانسش بیشتر هم شده است، زیرا با چالشی که برای محمدجواد ظریف متعاقب انتشار فایل مصاحبه محرمانه‌اش به وجود آمد، عملا گزینه اصلی اصلاح‌طلبان، یعنی ظریف، یا در انتخابات نامزد نمی‌شود یا اگر شود ممکن است با مانعی به نام بررسی صلاحیت‌ها روبه‌رو شود؛ از سوی دیگر، اگر نتیجه بررسی صلاحیت‌ها را هم فاکتور بگیریم، اصولگرایان ظریف را رها نمی‌کنند و ورود او به انتخابات همانا و بالاگرفتن اتهام‌زنی‌ها و تخریب‌ها علیه ظریف هم همانا. 

حالا در چنین شرایطی جهانگیری در بین تمام نامزدهای موجود از بیش از دیگران برای مردم شناخته شده است و از سوی دیگر به‌دلیل سابقه طولانی اصلاح‌طلب‌بودنش خواسته اکثریت اصلاح‌طلبان مبنی‌بر آنکه در این دوره الزاما باید با نامزدی کاملا اصلاح‌طلب وارد انتخابات شد، تأمین می‌شود؛ ویژگی‌ مهمی که حتی ظریف هم به‌طور دقیق حائز آن نبود و بعد از جدی‌شدن حضور او در انتخابات بسیاری از اصلاح‌طلبان این ایراد را گرفتند که ظریف نامزد تشکیلاتی نیست و هیچ‌وقت یک اصلاح‌طلب نبوده است؛ هرچند در برابر این نظر برخی اصلاح‌طلبان می‌گفتند که روحیه و تفکر او خاصه در حوزه سیاست خارجی اصلاح‌طلبانه است. به‌هر‌حال جهانگیری این مشکل را هم ندارد و پایگاه جناحی او همیشه اصلاحات و پایگاه حزبی‌اش کارگزاران سازندگی بوده است. از طرفی او در مناظره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری سال96 هم نزد مردم خوش درخشید؛ تا‌جایی‌که گفته می‌شد اگر او به نفع روحانی کنار نمی‌رفت، هیچ بعید نبود بیش از حسن روحانی رأی بیاورد.

 همه اینها در حالی است که اکنون و در آستانه انتخابات گویا حضور او در صحنه، جدی‌تر از گذشته شده است؛ به‌طوری‌که چند روز پیش آذر منصوری، سخنگوی نهاد اجماع‌ساز (جبهه اصلاحات ایران) به خبرگزاری «ایلنا» گفت: «آقای جهانگیری در جلسه مجمع عمومی حاضر شدند، اما به‌دلیل هم‌زمانی جلسه دولت با جلسه مجمع فرصت نشد که برنامه خود را ارائه کنند. البته آقای جهانگیری گفتند که هنوز تصمیمی در خصوص حضور در عرصه انتخابات نگرفته‌اند و تابع تصمیم جمعی اصلاح‌طلبان هستند».

 این سخن منصوری نشان می‌دهد جهانگیری توپ را در زمین اصلاح‌طلبان انداخته است و در انتظار اجماع آنهاست؛ گزاره‌ای که چندی پیش محمدرضا باهنر هم مطرح کرد و گفت که جهانگیری به او گفته است اگر اصلاح‌طلبان بر من اجماع کنند، نامزد می‌شوم. همین دیروز هم فرج کمیجانی، عضو جبهه اصلاحات ایران گفت: «آقای لاریجانی به‌هیچ‌وجه کاندیدای ما نخواهد بود و علاقه خاصی به اینکه کاندیدای ما لاریجانی باشد، نیست. اگر فیلتر شورای نگهبان آن‌قدر تنگ باشد که ما کاندیدایی نداشته باشیم، جلسه خواهیم گذاشت و بررسی می‌کنیم که در آن صورت جبهه اصلاحات بعید است کاندیدا داشته باشد و اعلام می‌کنیم هر اصلاح‌طلبی به هرکس خواست رأی بدهد. احتمالا کاندیدای نهایی ما در بین این ۱۴ نفر، جهانگیری باشد و تحلیل بنده این است که لاریجانی در صورت آمدن رئیسی و جهانگیری کاندیدا نخواهد شد». البته اگرچه تا اینجای کار جهانگیری از جهات مختلف نسبت به دیگر شخصیت‌هایی که در معرض انتخابات قرار دارند، شانس بیشتری برای اجماع دارد اما موانعی هم پیش‌روی خود می‌بیند. 

مانع نخست آن است که به‌هر‌روی اسحاق جهانگیری، معاون اول دولت حسن روحانی‌ است و مردم او را به‌نوعی نماینده دولت و به تعبیری نماینده وضع موجود می‌دانند و به‌دلیل آنکه مجموعه دولت روحانی نتوانست به خواسته‌های عمومی جامه عمل بپوشاند، جهانگیری هم دامن‌گیر دولت روحانی شده است؛ هرچند براساس شواهد موجود اسحاق جهانگیری در دولت دوم روحانی به‌هیچ‌وجه بسط ید دولت اول را نداشت و برخی اطرافیان روحانی بعد از انتخابات96 عرصه را بر او تنگ کردند. دومین مانع جهانگیری هم به نوع نگاه و برخورد برخی اعضای حزب اعتدال و توسعه (حزب نزدیک به حسن روحانی) با او بازمی‌گردد؛ به نحوی که به گفته بسیاری در دولت دوم روحانی همان‌ها در مقاطعی به‌جای معاون اول هم ایفای نقش می‌کردند تا اسحاق جهانگیری که در انتخابات ریاست‌جمهوری96 خوش درخشیده بود، به حاشیه برود. 

مانع سوم جهانگیری هم بی‌رغبتی حزب متبوعش به نامزدی او‌ست؛ به‌طوری‌که کارگزاران به‌عنوان نامزد اصلی ظریف و بعد از آن محسن هاشمی را معرفی کرده است. البته چندی پیش محمد عطریانفر، از اعضای شورای مرکزی این حزب، درباره جهانگیری گفته بود که او خودش تمایل به نامزدی ندارد: «علت اینکه ما کمتر از آقای جهانگیری نام می‌بریم، به خاطر نظر خود او است. جهانگیری گفته است چون خودم به جمع‌بندی نرسیدم، تمرکز روی من در‌حال‌حاضر به مصلحت نیست اما طبیعتا یکی از شخصیت‌هایی است که می‌تواند مورد توافق جبهه اصلاحات باشد».

 البته این سخنان عطریانفر در حالی است که ظریف هم شرایطی مشابه جهانگیری را داشته و دارد و حتی بیش از جهانگیری به‌صورت علنی بارها گفته است که تمایلی به نامزدی در انتخابات ندارم اما اعضای ارشد کارگزاران به دفعات اعلام کرده که نامزد نهایی حزب ظریف است. به‌هرروی اسحاق جهانگیری در‌حال‌حاضر یکی از مهم‌ترین گزینه‌های اصلاح‌طلبان محسوب می‌شود که هم می‌تواند فرصت‌ساز باشد و هم در‌عین‌حال موانع مهمی پیش‌رویش وجود دارد و باید دید که آیا اولا نامزد انتخابات می‌شود و ثانیا مورد اجماع قرار می‌گیرد یا نه؟
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: