برای بسیاری از خانوارهای ایرانی، دلار دیگر فقط یک عدد روی تابلوی صرافیها نیست و طلا هم صرفاً کالایی برای سرمایهگذاری محسوب نمیشود؛ هر نوسان در این دو بازار میتواند به نگرانی تازهای درباره قیمت مواد غذایی، اجاره مسکن، هزینه درمان و آینده پساندازها تبدیل شود. در اقتصادی که درآمد بسیاری از مردم با سرعت افزایش هزینههای زندگی هماهنگ نیست، پرسش اصلی این است: چرا حتی کاهش مقطعی قیمت ارز و طلا نیز لزوماً به معنای بهتر شدن زندگی مردم نیست؟
یک میلیارد دلار قرار است از روسیه راهی ایران شود؛ رقمی که در شرایطی که اقتصاد ایران با محدودیت منابع ارزی، فشار تحریمها و دشواری تأمین نیازهای وارداتی مواجه است، میتواند برای دولت یک منبع مالی قابلتوجه باشد. اما حالا ماجرا نه بر سر تأمین این پول، بلکه بر سر یک سؤال سادهتر متوقف شده است: این یک میلیارد دلار دقیقاً کجا باید خرج شود؟
فروش ارز تا سقف ۱۰ هزار دلار به هر فرد در شعب منتخب پنج بانک آغاز شده و بررسیها نشان میدهد هر دلار در این شعب با نرخ ۲۵۷ هزار تومان عرضه میشود؛ اختلاف قابل توجه این نرخ با بازار آزاد، تقاضا برای خرید ارز بانکی را افزایش داده است.
رئیسکل بانک مرکزی با اشاره به تورم ۳.۹ درصدی شهریورماه، گفت: پس از ۱۵ ماه، تورم نقطهبهنقطه در شهریورماه (هرچند اندک)، کاهش یافت و از ۸۴.۴ درصد در مرداد ماه به ۸۳.۸ درصد در شهریور ماه رسید.
بازار آزاد تهران امروز، سهشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۵، در شرایطی آغاز به کار کرد که نرخ دلار و طلای ۱۸ عیار در برخی تابلوهای آنلاین تقریباً بدون تغییر باقی ماندهاند؛ با این حال، اختلاف میان منابع مختلف در اعلام قیمتها نشان میدهد که معاملات نقدی و نرخهای اعلامی همچنان یکسان نیستند.
بازار ارز این روزها بیش از آنکه از واقعیتهای اقتصادی فرمان بگیرد، زیر فشار «انتظارات» و البته «روایتسازی» قرار دارد؛ هر خبر سیاسی، هر شایعه و هر اظهارنظر میتواند موجی در بازار ایجاد کند؛ اما پرسش اساسی این است که آیا اقتصاد ایران باید هر روز با موجهای سیاسی بالا و پایین شود؟
قیمت بازگشایی دلار و انواع ارزها در ۷ شهریورماه ۱۴۰۵/ احتمال ریزش قیمت دلار تا چه عددی وجود دارد؟